حديث خطبة علي بنت أبي جهل ( خواستگارى ساختگى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

سخن پايانى

عبداللَّه بن زبير هستند ؛ همان فردى كه به دشمنى با اهل بيت عليهم السلام مشهور است .

به قضاياى او در جنگ جمل و موارد ديگر بنگريد . او بنى هاشم را در مكّه در شعب ابوطالب محاصره كرد كه يا با او بيعت كنند ، يا آمادهء مرگ شوند .

از كارهاى ديگر او تبعيد محمّد بن حنفيه از مكّه و مدينه ، و تبعيد ابن عبّاس به طائف است و . . . ، و دشمنى او با شخص پيامبر گرامى صلّى اللَّه عليه وآله بود .

امير مؤمنان على عليه السلام در سخن كوتاه و معروف خود فرمود :

« ما زال الزبير رجلًا منّا أهل البيت ، حتّى نشأ ابنه المشؤوم عبداللَّه » « 1 »

« زبير همواره از ما اهل بيت بود ، تا اين‌كه پسر ناخجستهء او عبداللَّه ، بزرگ و جوان شد » .

سخن آخر اين‌كه : اگر پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه وآله در موضوعى خطبه‌اى عمومى ايراد كرده است تا حكم جديدى را به يارانش برساند ،

( 1 ) نهج البلاغه ( صبحى صالح ) : 555 ، الإستيعاب : 3 / 40 با اندكى تفاوت .