حديث خطبة علي بنت أبي جهل ( خواستگارى ساختگى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٥

دو نكته قابل توجّه

نشده است « 1 » .

قابل ملاحظه اين‌كه در اين سلسله سند ، اين حديث ، نه يك راوى از خاندان زبير و نه زُهْرى ، شَعْبى ، ليث و مانند اين‌ها وجود ندارد ( ! ! ) .

ما اگر چه مِسْوَر و ابن ابى مُلَيكه را مورد طعن و قدح قرار داديم ، ولى به اين حديث - مانند احاديث ديگر - احتجاج و استدلال مىكنيم ، چرا كه :

« الفضل ما شهدت به الأعداء »

« فضل و برترى همان است كه دشمنان به آن گواهى دهند » .

ولى ظنّ قوى ، اين است كه آن‌ها داستان خواستگارى را به جهت غرض‌ورزى و بيمارى كه در دلشان بوده است جعل كرده‌اند و آن را به مِسْوَر و روايات او ملحق كرده‌اند . به طورى كه ابن تيميه ، مجدّد آثار خوارج و احياگر اباطيل و موضوعات آنان ، مىگويد :

اين حديث با اين متن ، روايت نشده است بلكه با متن ديگرى روايت شده است ، همانطور كه در حديث خواستگارى على از دختر ابوجهل بيان شده ، كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله برخاست و خطبه‌اى خواند و گفت : خانوادهء هُشام بن مغيره . . . .

اين حديث را بُخارى و مُسلم در صحيحين به روايت على بن

( 1 ) فيض القدير : 4 / 554 .