حديث خطبة علي بنت أبي جهل ( خواستگارى ساختگى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

بررسى مدلول حديث

از اين رو ، سخنان علما نيز در اين حكم متفاوت و مختلف شده است .

نَوَوى در اين زمينه مىگويد :

« علما گفته‌اند : اين حديث بيانگر حرمت آزار پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله در زمان حياتش است ، به هر صورت و حالتى كه باشد ، اگر چه اين آزار و اذيّت ناشى از كارى باشد كه اصل آن مباح است . البتّه اين حكم ، به خلاف ديگر احكام است .

آن‌ها گفته‌اند كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله مباح بودن ازدواج على عليه السلام با دختر ابوجهل را با اين سخن بيان كرد كه فرمود : « من حلالى را حرام نمىكنم » ، ولى به دو علّت - كه به آن‌ها تصريح شده - از جمع ميان آن دو نهى فرمود .

نخست آن‌كه ، اين امر منجر به آزار و اذيّت فاطمه مىشود كه در اين صورت ، پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله اذيّت مىشود و هر كس پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله را بيازارد ، هلاك مىشود ؛ و حضرتش به واسطه كمال دلسوزى كه بر على عليه السلام و فاطمه سلام اللَّه عليها داشت ، اين كار را نهى كرد .

دوم ترس از فتنه‌اى بود كه - نعوذ باللَّه - به دليل غيرت زنانه ، در دين فاطمه سلام اللَّه عليها پديد مىآيد .

گفته شده است : مقصود از گفتهء پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله ، نهى از جمع