تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٥٢

راقم « 4 »

ميرزا محمّد رفيع يزدى از وطن راهى دهلى گرديد و هم در آنجا دلبستگى حاصل نمود .

از اوست :

در زير تيغ هركه به رويت نگاه كرد * زان پيش‌تر ، كه كشته شود خونبها گرفت

مىخواست مه نو ، كه چو ابروى تو باشد * آخر ز كجيهاى تو انگشت‌نما شد

ميرزا محمّد غنى از سادات عريضى و اشعارش طبيعى و غريزى او منشى و مستوفى ماهر و سخنورى شاهر بوده است .

نثار آن كف پا مىكنم اين اشك خونين را * مبادا رنجه گرداند حنا گلبرگ نسرين را

به عزم جلوه چون پا در ركاب دلبرى آرد * كند لبريز برگ ياسمين پيمانهء زين را

در اغلب تذكره‌ها ذكرى از غالب يزدى هست ولى آثارش مغلوب حوادث شده يا بدست ما نيامد .

با وجود آنكه روزم تيره از زلف مهى است * مشعل خور روشن از آه سحرگاه من است

بر كدامين كوى بتواند دل از غم رو كند * زان كه هرجا مىروم اين دل به همراه من است

نامش سعيد الدّين محمّد از حكّام و فرمانروايان دار العباده بوده است .

( 1 ) . تذكره صبا ، ص 235 ( 2 ) . تذكره خوش‌گو - حرف غ ( 3 ) . آتشكده يزدان ، ص 312 ( 4 ) . تاريخ يزد آيتى