تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٥١

ساكت يزدى « 2 »

به خون غلتيده دل از هجر رويت * تو خود بر حالت زارش گواهى

رها بنموده‌اى تير غمت را * بخون‌آلوده قلب بىگناهى

« بنائى » از فراقت شكوه دارد * به غير از تو ندارد دادخواهى

در تاريخ يزد مسطور است كه ميرزا حسين مالميرى مستوفى يزد بوده است .

رباعى

كو بينش پاك ، چشم بستن ز غرض * كو همّت پيوند گسستن ز غرض

شد ريخته آبروى چندانكه نماند * يك قطره براى دست شستن ز غرض

از مشاهير سخنوران يزد بوده تاريخ وفاتش معلوم نشد .

رباعى

زاهد ز مى ناب نخواهيم گذشت * زين گوهر ناياب نخواهيم گذشت

هرچند كه اين آب گذشت از سر ما * ما از سر اين آب نخواهيم گذشت

نامش شاه ابراهيم ، او مردى بزرگ بوده است .

از اوست :

دل براى خود نمىنالد در اين وادى عبث * چون جرس گمگشته‌اى دارد كه شيون مىكند

اين وصيت كرد بلبل چون لب از فرياد بست * در چمن آرامگاه من به زير گل كنيد

( 1 ) . تذكره سخنوران ، ص 27 ( 2 ) . تذكره روشن ، ص 281