تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٣٦

ناظميان

تو كه در قلب منى * تو همه جان منى

تو كه اميد دلت خشكيده است * نگهت افسرده است

درد من ديدن توست * ديدن تو كه دلت تنها است

دل تنهاى تو باور نكند مهر مرا * دل تنهاى تو باور نكند رنج مرا

من پر از دلهره‌ام * من پر از تشويشم

درد من ديدهء بيناى من است * كه همه درد تو را مىبيند

و نفهمد كه چرا * دشمن جان خودى ؟ !

چه كنم من چه كنم * دل تو با دل من بيگانه است

كاش مىفهميدى * كاش آن باور تلخ

كه تو را از من و دنيا گيرد * لحظه‌اى روح تو را وِل مىكرد

چه كنم تا كه تو باور بكنى * هديهء قلب مرا

هديهء من « گل مصنوعى » نيست * مهر تو در دل من روئيده است

وقت آن است كه بينا باشى * بنگر : چشمهاى نگران را درياب

« بدگمانى كفر است »