تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٣٢
مقامى
اكنون نمونه‌اى از شعر كلاسيك او كه دربارهء بعضى از شعراى يزد سروده است نقل مىشود :
وحشى بافقى
گر حكم شود بين سخنورانِ اين خطّهء خوب * پرسيده شود كه زان ميان كدامين محبوب
الحق كه به رأى صاحبانِ تدبير * « وحشى » بشود در اين ميانه محسوب
كوكب يزدى
شعرش چو خط خوشش ، زيبا و دل‌فريب است * پيوسته بر زبانش فرياد وا غريب است
هرچند بود در اشعارش افراد بىشمارى * امّا در اين ميانه بينى دوچند غريب است
مقامى
مقامى
آزاده مقامى ، فرزند محمّد ، و متخلّص به « آزاده » ، در سال 1363 ش متولّد شد .
وى در رشتهء رياضى فيزيك تحصيل مىكند . او سرودن شعر را از سال 1378 ش آغاز كرد و بيشتر اشعارش در قالب غزل ، چهارپاره و مثنوى و به سبك غنايى است .
مقامى نخستين كتابش را در سال 1381 ش با نام « اشك تقدير » به چاپ رسانده است . اكنون نمونه‌اى از اشعار او نقل مىشود :
قاصدك
قاصدك لب باز كن حرفى بزن * از شب و از ابرو بارانم بگو
خسته‌ام من خسته از دورى يار * قصه‌اى از جان جانانم بگو
دوستى بس مهربان من داشتم * زو كه من را بود چون جانم بگو
در فراق روى ماهش مانده‌ام * لحظه‌اى از ماه تابانم بگو
چون‌كه دور افتادم از خاك كوير * از زمين و زان بيابانم بگو
شعرهايم گشت خشك و ناتمام * قطعه شعرى بهر ديوانم بگو