تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦١١

كشفى ( غنچه )

ولى اينك دو چشمانم * مثال لعل و ياقوت بدخشان

يا كه خورشيد درخشان * مىدرخشد باز . . .

رضا جان ، من فداى تو * رضا ، جانم فداى تو

همين را گفت و خود را در كنار پنجره انداخت . . . * چه شيرين است اشك شوق آن كودك

كه چون ابر بهارى ناز مىگريد * مرا ياراى خواندن نيست ، مرا ياراى ماندن نيست

رضا اعجاز تو از چيست ؟ ؟ !

مسلخگاه عشق

وقتى كه از بىمونسى ، جان در عذاب است * وقتى كه دل ، از داغ دلبر بىقرار است

وقتى صداى تيشهء فرهاد عاشق * در بيستون عشق شيرين داغدار است

وقتى زليخا در تب ديدار يوسف * در پيش دستان بريده شرمسار است

وقتى كه اشك چشم آن مجنون بيمار * از عشق ليلى همچو باران بهار است

وقتى ز هجر ديدن روى تو اى گل * بلبل به دشت آرزو زار و نزار است

ديگر سراغ از « غنچه » عاشق نگيريد * زيرا به مسلخگاه او هم سر به دار است

نرگس شهلا

آرزو دارم بيايى ، روى زيبايت ببينم * از لب گل غنچهء تو ، خنده‌اى شيوا ببينم

دوست دارم اشك باشم ، ديدگانت را بشويم * جارى از آن گردم و حال دلى رسوا ببينم

من اگر پروانه بودم ، در كنارت مىنشستم * تا ز شمع پرفروغت ، نورى از رؤيا ببينم

دل ، نفسهاى وجودت را ، به سينه مىنشاند * خواهم از عمق وجودم ، ديده‌اى بينا ببينم

باغ در فصل خزان ، زيباگلى در خاك دارد * مىروم تا در گلستان ، نرگسى شهلا ببينم

« غنچه » از هجر رخ تو دائماً پژمرده باشد * مىشود آيا دوباره خنده بر لبها ببينم ؟