تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٠٦
قريشى
تصوير آرزوى زمين نيست * من از شما
چه انتظار بزرگى دارم * جز اينكه از اطاق كوچك من
پنجره‌اى * به سمت نور و نسيم و پرنده بگذاريد ؟
به هيچ آينه‌اى دل نبسته‌ام * كه آينه
دريچه‌اى است به سمت * اطاق بىدريچه من
دريچه سدّ راه تماشا نيست * اما
پشت آينه ديوار است
قريشى
قريشى
سيد عنايت اللّه قريشى ، فرزند سيد محمّد ، در 22 بهمن 1336 ش از خانواده‌اى مذهبى ، در شهرستان طبس قدم به عرصهء حيات نهاد . وى تحصيلات خود را تا دورهء كارشناسى ارشد تاريخ و تمدن اسلامى در دانشگاه آزاد اسلامى مشهد ادامه داد . سپس به تدريس مشغول شد . او سرودن شعر را از سال 1357 ش ( سال زلزلهء طبس ) به تشويق پدر و مادرش آغاز كرد . اشعارش بيشتر در قالب غزل و قصيده و به سبك نيمايى است . نمونه‌اى از اشعار وى در ذيل نقل مىشود :
دوستى خوش‌مشرب و نيكونهاد * كار سختى پيش پاى ما نهاد
با محبت از سَرِ صدق و صفا * شمه‌اى مىخواست از احوال ما
سيّدى هستم ز اولاد رسول * شعر گويم گاهى از روى اصول
مدح نيكان هست در انديشه‌ام * طاعن بدخصلت بىريشه‌ام