تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٠٣
قاسمى سورك ( خادم )
دارد دلم ميل تو را ز آن دوست كز نزديك من * هروقت دلم گم مىشود آن را تو پيدا مىكنى
قاسمى سورك ( خادم )
قاسمى سورك ( خادم )
نامش محمّد ، فرزند حسين ، ملقّب به « قاسمى سورك » ، و متخلّص به « خادم » ، در فروردين 1334 ش در قصبه‌اى از يزد به نام سورك ( واقع در غرب ندوشن ) متولّد شد . تحصيلاتش را تا اخذ مدرك ديپلم ادامه داد . وى سرودن شعر را در دورهء دبيرستان آغاز كرد . در ذيل نمونه‌اى از سروده‌هاى او نقل مىشود :
پرهيز از منيّت
مادرِ بُتها بُت نفس شماست * موجب دورى انسان با خداست
آن حجابى بس ضخيم از سوى ماست * در وجود پاك انسان كى رواست ؟
دور كن خود را تو از ما و منى * اين منيّت كرده ما را بس دنى
دامن پاك تو با تقوى سزاست * متقى گشتى تُرا رضوان جزاست
صد هزاران دام در پيش رهست * تو برو راهى كه دانى بىچهست
رو به راه مستقيم و راه راست * نى به راهى رو كه نفس هرزه خواست
رو بزن اين نفس سركش را لگام * تا كه شيطانت نيندازد به دام
هركجا رفتى كه با رنگ و رياست * كن حذر برگرد راهى پرخطاست
حضرت حق راه ما ترسيم كرد * هر رسولى آمد و ترميم كرد
راه ما از راه بىدينان جداست * راه ما چون راه ختم‌الانبياست
تقديم به حضرت مهدى ( عج )
هردم از ديدن روى چو مَهت بىتابم * حسرت ديدن روى تو نبرده خوابم
همچنان ماهى افتاده برون از دريا * بهر ديدار تو مهدى به تب و در تابم
يكدم اى منجى طوفان‌زدگان رخ بنما * كه در اين بحر بلا بىتو كجا ره يابم
شوق عشق يار
ديريست كه با شوق مهى چون تو نشستيم * افسوس كه شيطان‌صفتان راه تو بستند