تذكره شعراى يزد — الصفحة ٦٠٢

قاسمىپور

شاخه چون دست دعاست * رو به بالا صبح و شب

رو به عرش كبرياست * نشكنيد اين دست‌ها را

نشكنيد * شاخه‌ها را نشكنيد

شاخه سرشار از صفاست * برگهايش دفترى از معرفت

شاخه سرشار از خداست * حرمت آينه‌داران خدا را نشكنيد

شاخه‌ها را نشكنيد

كيمياگر

زر نباشد ، شر نباشد * فتنه‌اى ديگر نباشد

خون و عصيان ، رنج و حرمان * و آتش اين جنگ ويرانگر نباشد

كيمياگر ، هاى سر بردار از خواب كهن * خيز تا صلح و صفا را حس كنيم

هرچه مس‌ها را طلا كردى بس است * همتى كن تا طلا را مس كنيم

پيمان‌شكن « 1 »

اى گل چرا اين‌گونه‌ام در شهر رسوا مىكنى * با دلربايىهاى خود مشت مرا وا مىكنى

من از تو اى پيمان‌شكن اميد يارى داشتم * دستت مريزاد اين‌چنين با ما مدارا مىكنى ؟

گاهى ز شور عاشقى صد شعله در جان مىزنى * گاهى ز بار غصه‌ها پشت مرا تا مىكنى

رسواى شهرى گشته‌ام بس گرد كويت گشته‌ام * رسوا شوى اى سنگدل ما را تو رسوا مىكنى

اى غم تو هم گويا چو من باور نكردى وعده‌اش * كز بهر ترك خانه‌ام اين پا و آن پا مىكنى

هيچ اى محبّت بر دل سنگش اثر نگذاشتى * هرچند گفتى كارها با سنگ خارا مىكنى

( 1 ) . استقبال از شعر ( غنچه خندان ) شهريار .