تذكره شعراى يزد — الصفحة ٥٩٣

طيّبات

همه جا خلقت تو آيه‌اى از لطف خدا * به كدامين صفتت سجده كنم

من به درگاه خدا ؟ * به تحمّل ؟

به صبورى ؟ * به عطوفت ؟

به وفا ؟ * يا به عشق ملكوتى تو از مهر و صفا

مادرم * خوب خودت مىدانى

كه چرا اسماعيل * وندر آن وادى خشكِ برهوت

پاى خود را به زمين مىكوبيد * او به درگاه خدا مىناليد

كه اى خدا مادرِ من را ز غمِ من برهان * و تو اى مظهر خوبى و صفا

همچنان بين صفا و مروه * با اميدى چو دل سنگ سترگ

خسته از گرمى خشك برهوت * بهر او آب طلب مىكردى

درس اميد و وفا مىدادى * نغمه شكر به درگاه خدا مىخواندى

ناگهان * اشك زمين جارى شد

وه چه اشكى به زلالى نگاهت مادر * وه چه آبى چو صفاى دلِ تو

وه چه آبى ! ! زمزم