تذكره شعراى يزد — الصفحة ٤٣

كاتب يزدى « 1 »

و له ايضا

تكيه كردم بر وفاى او غلط كردم غلط * باختم جان در هواى او غلط كردم غلط

عمر كردم صرف او فعل عبث كردم عبث * ساختم جان را فداى او غلط كردم غلط

دل به داغش مبتلا كردم خطا كردم خطا * سوختم خود را براى او غلط كردم غلط

اينكه دل بستم به مهر عارضش بد بود بد * جان كه دادم در هواى او غلط كردم غلط

همچو « وحشى » رفت جانم در هوايش حيف حيف * خوى كردم با جفاى او غلط كردم غلط

رباعى

اى جان و تنم مطيع و شوق تو مطاع * رفتى و جدا زان رخ خورشيد شعاع

هيهات كه جان وداع تن كرد و نداد * چندان مهلت كه تن شتابد بوداع

ايضا

خوش آنكه شود بساط مهجورى طى * در بزم وصال مِى ، كشم پىدرپى

مىجويمت آن چنان كه مهجور وصال * مشتاق توام چنان كه مخمور به مِى

كاتب يزدى « 1 »

كاتب يزدى « 1 »

صاحب نگارستان سخن ، او را به همين نام ( كاتب ) مىشناسند و تولدش را در سال 930 قمرى و وفاتش را در سنهء 1000 قمرى در لاهور مىداند .

از اوست :

دى جانب صحرا خواند آن تُرك پسر ما را * مشكل كه كسى بيند در شهر ، دگر ما را

*

ترسم كه كند محنت هجر تو هلاكم * جايى كه تو هرگز نبرى راه به خاكم


( 1 ) . ص 261 تذكرهء سخنوران ص 1151 از گلزار جاويدان جلد سوم . آذر ص 276