تذكره شعراى يزد — الصفحة ٤٢

وحشى بافقى « 2 »

وحشى تو برون نامده از سعى كم خويش * ور نه دَرِ اين خانه به روى همه باز است

غزل

اى قامت تو جلوه ده شيوه‌هاى حُسن * در هر كرشمهء تو نهان شد اداى حُسن

خواهى ببخش ، خواه بكش ، ناپسند نيست * مستحسن است هرچه بود اقتضاى حُسن

سلطان حُسن هرچه كند حكم ، حكم اوست * بگذار كار حُسن ، به تدبير و راى حُسن

اين حُسن پنج روز به يوسف وفا نكرد * زنهار اعتماد مكن بر وفاى حُسن

گوئى بزن كه حال جهان نيست برقرار * حالا كه در ركاب مراد است پاى حُسن

« وحشى » من و گدائى خوبان كه اين گروه * سلطان عالمند ز فرّ و بهاى حُسن

از اوست :

آمد آمد حسن در رَخش غرور انگيختن * اينك اينك عشق مىآيد بشور انگيختن

هركه را كحل محبت چشم جان روشن نساخت * روز حشرش همچنان خواهند كور انگيختن

پا به حرمت نه ، در اين وادى كه موسى حد نداشت * كرد نعلين از تجليگاه طور انگيختن

رسم بزم ماست دود از دل برآوردن نخست * سوختن چون عود و چون مجمر بخور انگيختن

دست كردن در كمر با عشق كار عقل نيست * فتنه‌اى نتوان براى خود به زور انگيختن

عرصهء عشق و حريف ما چنين منصوبه باز * سخت بازى چيست بازيهاى دور انگيختن

خيز و دامن برفشان « وحشى » كه كار دهر نيست * جز غبار فتنه و گرد فتور انگيختن

* * *

ز كويت بار بستم من نگاهى زاد را هم كُن * ز تقصير عنايت يك تبسّم عذر خواهم كن

ره آوارگى در پيش و از پى ديدهء حسرت * وداعى نام نِه ، اين راه چشمى بر نگاهم كن

ز كوى او كه كار پاسبان كعبه مىكردم * خدايا بىضرورت گر روم سنگ سياهم كن

بخوان اى عشق افسونى و آن افسون بِدَم بر من * مرا بال‌وپرى ده مرغ آن پروازگاهم كن

بكنعانم مبر اى بخت من يوسف نمىخواهم * ببر آنجا كه كوى اوست در زندان چاهم كن

ز صد فرسنگ از پشت حريفان جسته پيكانم * مرو نزديك آن « وحشى » حذر از تير آهم كن