تذكره شعراى يزد — الصفحة ٥٥٢
احراميان‌پور ( نويد )
ننگتان باد شمايان كه ز دل بىخبريد * ما همه حرف دل خود به اشارت زده‌ايم
واى بر ما چه جوابى به قيامت داريم * ما كه با دست خود آتش به ندامت زده‌ايم
بر سر دار چو منصور رود گر سر ما * مزد حرفى است كه « شاهد » به صراحت زده‌ايم
احراميان‌پور ( نويد )
احراميان‌پور ( نويد )
عليرضا احراميان‌پور ، فرزند كاظم احراميان‌پور ، و متخلّص به « نويد » ، در آذر 1348 ش در يزد تولّد يافت . تحصيلاتش را تا دورهء كاردانى ادامه داد . وى سرودن شعر را در شانزده‌سالگى با تشويق پدرش آغاز كرد . او اكنون دبير شوراى شعر و ادب استان و نيز دبير مجمع شعر و ادب ولايت است و تاكنون چند مجموعه شعر به چاپ رسانده است . در ذيل نمونه‌اى از اشعارش نقل مىشود :
خيانت
دوباره چون هميشه شعر تازه‌اى كه گفته بود خواند و رفت * و بغض خويش را ميان گريه روى شانه‌ام تكاند و رفت
هزار ابر گريه داشت غرش مهيب تندرش ، ولى * از آسمانِ ابرى دو ديده‌اش فقط نَمى ، فشاند و رفت
اگر كه راه داشت چون هميشه بىخيال قصه مىشدم * اگر نديده بودم آنچه را كه مخفيانه بين آن دو رفت
و من شكستم آن هزار و چندمين گلى كه هديه داده بود * و اين هزار و آخرين ، كه زيركانه در دلم نشاند و رفت
دريغ ، اگرچه سالها ز سرگذشت عشق من گذشته است * كه آن ستاره فرصتى در آسمان بخت من نماند و رفت
نويد ظهور
توئى كه در دلم شرار و شور مىپراكنى * و جاده را ترانهء عبور مىپراكنى