تذكره شعراى يزد — الصفحة ٥٢٥

دادگر بهابادى

مكه و محراب حق مسجد و دين خدا * يكسره روشن از آن ماه پريسا شده

جملهء افلاكيان خاك رهش قدسيان * آدميان خادم سرور و مولا شده

ركن و اساس يقين حامى دين مبين * سيّد و سالار ما مُنجى عقبى شده

مالك ملك جنان حضرت خير البشر * ياور دل خستگان زيب دل ما شده

كشتى طوفان نوح بر لب ساحل نشست * تا كه نمايد رها آنكه به دريا شده

شاد و غزلخوان بگو بانگ انا الحقّ زند * آنكه ندايش كنون تا به ثريا شده

زنده و جاويد شد نام محمّد كنون * مكّه و قرآن او حكم مصلّى شده

مدح و ثناى تو را هرچه بگويم رواست * اى كه كلامت مرا شهد مصفّا شده

نام تو در محفلم عشق تو اندر دلم * فكر و ثنايت مرا دَمِ مسيحا شده

دشت و دمن خرم از يمن وجودش بُوَد * خاتم پيغمبران نور تجلى شده

نرگس شهلاى او چهرهء زيباى او * روشنى ديدهء آدم و حوّا شده

چرخ و فلك گردش از دولت او مىكند * گردش شمس و قمر در يد بيضا شده

زنده ( بهابادى ) از نام نكويش بُوَد * گرچه نفس در يد قدرت يكتا شده

به مناسبت ولادت با سعادت بزرگ بانوى گرامى اسلام حضرت فاطمه زهرا ( س )

روشن چراغ خانه‌ام از نور زهرا مىشود * ماه جمادى مىرسد گل در چمن وا مىشود

در كوچه‌هاى شهر ما گلبانگ شادى مىرسد * چون جشن ميلاد تو اى زهرا مهيا مىشود

شور و شعف در خانهء احمد كنون بر پا بود * چون دختر خير البشر ام ابيها مىشود

شد فاطمه دخت نبى دين خدا را منجلى * او شافع روز جزا در عصر عقبى مىشود

عطر و گلاب و عود را افشان براى او كنيد * چون همسر شير خدا از عرش اعلا مىشود

شد خانهء ختم رسل ميهمان‌سراى حوريان * گوئى كه نور چشم من از روى زهرا مىشود

تو مصطفى را دخترى هم مرتضى را همسرى * بين از چمنزار نبى گلشن مصفا مىشود

زينب بيا چون مادرت از عرش اعلا آمده * مهدى بيا از جان ترا زهرا پذيرا مىشود

گويا كه ميلاد تو شد فرخنده روز زن كنون * با نام تو هر درد ما آخر مداوا مىشود

اى مادران را مادرى اى سروران را سرورى * درب بهشت جاودان با نام تو وا مىشود

جنّت چو فرش پاى تو عرش خدائى جاى تو * اى مادرم كز نام تو روشن دل ما مىشود