تذكره شعراى يزد — الصفحة ٥٠٦

حيدريان ( حيدر )

محمّد رضا حيدريان ، فرزند قنبر به سال 1339 شمسى در اردكان يزد متولد شد .

تحصيلات ابتدايى و دبيرستان را در آنجا به پايان رسانيد و در سال 1364 موفق به اخذ ليسانس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى گرديد و اكنون در زادگاهش به تدريس اشتغال دارد . او به سرودن شعر علاقمند است و در اشعارش حيدر تخلص مىنمايد .

نماز عشق

راهيان سحر خدا اينجاست * عاشقان يار آشنا اينجاست

مجلس انس عارفان سحر است * دولت جاودان ما اينجاست

بانگ شادى برآوريد از دل * مهربان يار باوفا اينجاست

غير او را رها كنيد رها * مظهر پاكى و صفا اينجاست

خوش بميريد و زندگى يابيد * آب سرچشمهء بقا اينجاست

سر و جان گر فدا كنيد چه باك * خيل عشاق را منا اينجاست

در حضورش نماز عشق كنيد * راهيان سحر خدا اينجاست

نشانهء تير

من مست مى مغانه باشم * رسواشدهء زمانه باشم

دل‌بسته به نغمه‌هاى بربط * دلدادهء بر چغانه باشم

كو شعر ترى كه جان بگيرم * در جستجوى ترانه باشم

صيدى كه طلب كنى منم من * من تير ترا نشانه باشم

من صاحب سرّ كنتُ و كنزم * الطاف ترا كرانه باشم

اى شعلهء عشق هستَيم سوز * تا زندهء جاودانه باشم

مادر

آسمانىترين ترانه توئى * خوش‌ترين شعر عاشقانه توئى

زهرهء آسمان قلب منى * بودن عشق را بهانه توئى

با نگاه تو مىشوم روشن * بيكران مهر را كرانه توئى