تذكره شعراى يزد — الصفحة ٤٩٦

ساعد يغمايى ( ساعد )

اخذ ديپلم گرديد . وى هم‌اكنون كارمند بانك ملى يزد است . او شعر نيكو مىسرايد و ساعد تخلص مىنمايد . اينك نمودارى از اشعارش نقل مىشود :

مادر

خانهء قلبم سراى مادر است * هستى و جانم فداى مادر است

عشق جاويدى كه در عالم بجاست * عشق پاك و بىرياى مادر است

مىپرستد طفل خود را آن‌چنان * گوئيا كودك خداى مادر است

بوسه بر خاك رهش بايد زدن * چونكه جنّت زير پاى مادر است

هركه در عالم به جايى مىرسد * در حقيقت از دعاى مادر است

« ساعد » از مادر رضاى حق بخواه * چون رضاى حق رضاى مادر است

بهار

بهار آمد ولى از گل خبر نيست * ز ياس و سوسن و سنبل اثر نيست

زغن بار سفر بربست و بگذشت * پرستو را چرا زينجا گذر نيست

نمىخندد شكوفه بر درختان * چمن را چتر گل ديگر به سر نيست

ز صوت بلبل و آواز قُمرى * ز ناز و عشوه‌هاى گل خبر نيست

طراوات ، تازگى ، شادى ، مسرت * به كوه و دشت و صحرا جلوه‌گر نيست

طبيعت از نشاط و عيش خالى است * و يا ما را به سر فكر سفر نيست

مرا در دل نهال عشق خشكيد * بهار شوره‌زاران را ثمر نيست

نصيب از گردش اين چرخ گردون * به غير از غصّه و خون جگر نيست

بهار آمد به دلها روشنى داد * شب تاريك « ساعد » را سحر نيست

داغ دل

رفتى و غم تو ماندگار است * داغى ز توام به يادگار است

رفتى و مرا ز تن روان رفت * دل را بنگر چه بىقرار است

روزى كه به هجر تو سرآيد * تاريكتر از شبان تار است

چشمى كه ز تو جدا نمىشد * بنگر كه چو ژاله اشكبار است