تذكره شعراى يزد — الصفحة ٤٧٢

شاكر اردكانى

يارى اگر ميل سراى يار دارد * ره‌توشه را همراه من بردارد امشب

گر همرهى عزم جدايى دارد از ما * بهتر كه در ظلمت رهش بسپارد امشب

تا گردد اين صحرا « رضا » فردا گلستان * از آسمان باران خون مىبارد امشب

شاكر اردكانى

شاكر اردكانى

نام او رضا فرزند على ، شهرت شاكر اردكانى به سال 1341 شمسى در اردكان يكى از شهرستانهاى يزد ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در اردكان به پايان برد و از دانشگاه فردوسى مشهد موفق به اخذ ليسانس الهيات و معارف اسلامى گرديد . او در سرودن انواع شعر از قصيده و مثنوى و غزل مهارت دارد .

خندهء جاودانه

ما را بهار ، جلوهء اشك شبانه است * چون آفتاب خندهء ما جاودانه است

ما از فروغ شط سحر باده مىكشيم * خورشيد ما چراغ دعاى شبانه است

هرچند در ميانهء آتش نشسته‌ايم * ما را ميان دجلهء اشك آشيانه است

شبهاى ما چو روز فروزان و روشن است * بىنور عشق زندگى ما فسانه است

فهميده‌ايم ما ز نشانهاى راه عشق * درياى موج‌خيز جنون بيكرانه است

در كوچه‌هاى سبز سحر سير مىكنيم * مثل نسيم ، گردش ما عاشقانه است

گريهء پنهانى

كس به‌جز عشق نفهميد پريشانى ما * جاودان سوختن و گريهء پنهانى ما

از دل سوختهء ما همه آتش جوشد * لاله يك‌آيه ز آيات گل‌افشانى ما

دل ديوانهء ما را همه تفسير كنند * خانه بر دوشى ما ، بىسروسامانى ما

آسمان نيز به شور و به شعف مىآيد * شب همه‌شب ز تماشاى غزل‌خوانى ما

راز آن آتش سوزان كه به دل مىباشد * مىتوان خواند ازين ديدهء بارانى ما

هر نفس صحنه‌اى از شورش امواج بُوَد * هيچ خاموش نگردد دل طوفانى ما