تذكره شعراى يزد — الصفحة ٤٣٣
محمّدى ( كوير )
مىبرم ترا به بالهاى عشق * مىدهم ترا ز كوچه‌هاى گل عبور
مىنشانمت به شانه‌هاى شوق * مىرسانمت به كوى آرزو
تا بسازمت هميشه سبز سبز * مىكشم به پاى تو هزار نهر آب
چشمه‌چشمه جو به جو * تا ترانه‌ات ، سمن كشد به رقص
تا ترنّمت ، چمن كشد به شوق * غرق آب و دانه مىكنم ترا
غرق در جوانه مىكنم ترا * غرق در ترانه مىكنم ترا
مژده مىدهم ترا كه ابرهاى بارور * مژده مىدهم ترا كه آب شاخه‌هاى رود عشق
مژده مىدهم ترا كه آبهاى سيمگون زنده‌رود * بوسه بر لبان تشنه‌ات زنند .
براى تفت
تفت را بىتو نمىدارم دوست * بىتو در تفت دلم مىگيرد
بىبهار تو دلم مىميرد * پيشتر زان كه برقصد گل ياس
يا بخندد گل سرخ * نرگسان نگه جادويت
پيش چشمان ترم مىرقصند * و به مهمانى رؤيائى عشق
دل ديوانهء من مىخوانند
* * *
گر درين باغ طربناك كه تفتش خوانند * شبنم مست عذار تو نبارد گل عشق