تذكره شعراى يزد — الصفحة ٣٤٩

فانى

ستاره سينهء شب را به مهر روى تو سوزد * تو بر جبين سحر داغ جاودانهء عشقى

نهال زندگيم بىبهار روى تو خشكد * به شاخسار درخت كهن جوانهء عشقى

در انتظار حضرت حجت ( عج )

رخ بنماى ماه من ، رفته به رفته كم به كم * جان به نثار مقدمت لحظه‌به‌لحظه دم‌به‌دم

رخ بنما كه گشته‌ام در طلب وصال تو * شهر و ديار عشق را كوچه به كوچه خم به خم

بلبل و گل كه بوده‌اى شعله به جان فزوده‌اى * تا به رهت فنا شوم قطره به قطره نم به نم

روى زمانه سرخ شد لاله دميد كو به كو * بس‌كه ز دل بريخت خون دجله به دجله يم به يم

منتظر رسيدنت بر در شهر صبر بين * مردم رنج ديده را دسته‌به‌دسته رم‌به‌رم

تا كه به جان شرر زند « فانى » دل‌شكسته را * شرح تو مىرسد به ما سينه‌به‌سينه فم به فم « 1 »

غزل

تا سر زلف تو همچون موج دريا تاب دارد * ديده‌ام سيلى خروشان بر رخ از خوناب دارد

از سر هر تير تارش خون دل مىريزد ، آيا ؟ * عقرب صياد خونريزش سر دل‌ياب دارد

چون پريشان‌حال و سردرگم نباشد كين فرارى * كشته صد را و هزاران زخمى بىتاب دارد

ما نوازش كرده يا ناكرده مدهوشيم ياران * پيچ‌وتابش گوئيا گل‌بوسه‌هاى خواب دارد .

زلف مهر است اين ، ز دوش ابر مىريزد ، نگارم * آبشاران بلندى از طلاى ناب دارد

با حضورش روز مىسازد شب ديجور ما را * عارضش گوئى نشان از حلقهء مهتاب دارد

باغ رضوانست اين يا طبلهء عطار جنّت * پسته و بادام و قند و شكر و عنّاب دارد

« فانى » اين افسانه پايانى ندارد بگذر از آن * هر كلامش دفترى هر نكته‌اش صد باب دارد

و نيز

ما را غرض ز عشق تو گل‌چهره كام نيست * حاصل نمىشود دل ديوانه خام نيست

دردا كه شام هجر دراز است و روز وصل * فرصت به قدر گفتن حتّى سلام نيست

زلف كمند بازفكن ؛ صيد رام تست * تير نگاه‌دارى و حاجت به دام نيست

( 1 ) . دهن