تذكره شعراى يزد — الصفحة ٣٢١

محمّد حسين بهجتى ( شفق )

به فرياد جگرسوزش به آه آتش‌افروزش * هزاران خفته را بيدار و بينا مىكند زينب

به رفتارش به گفتارش به صبر حيرت‌انگيزش * جهان را واله و مبهوت شيدا مىكند زينب

به هر اشكى نهال انقلابى تازه مىكارد * هماره گلشن حق را شكوفا مىكند زينب

پيام سرخ عاشورا به هر گوشى همىخواند * شكست دشمن حق را هويدا مىكند زينب

نبود ار خطبه‌هاى او برفت از ياد عاشورا * به دلها ياد ثار اللّه احيا مىكند زينب

برس يا رب به داد دختر آزادهء زهرا ( س ) * كه پىدرپى ز سوز دل خدايا مىكند زينب

ببين صبر عظيمش را كه در هر منزلى بر نى * سر پاك برادر را تماشا مىكند زينب

همىبيند كه شلاق ستم هردم فرود آيد * به جسم كودكان ، امّا مدارا مىكند زينب

ز غُل بر گردن بيمار هر زخمى پديد آيد * به اشك چشم و خون دل مداوا مىكند زينب

گل روى يتيمان را كه مىسوزد ز بىآبى * به موج اشك خود شاداب و زيبا مىكند زينب

« شفق » گر چند مىتابى نباشد اين فروغ از تو * كه شعرت را ز نور خود دلارا مىكند زينب

رباعى

اى دوست پريشان پريشانم كن * مستم كن و محوم كن و ويرانم كن

يك شعله ز جلوه‌هاى شورانگيزت * در من زن و كوه آتش‌افشانم كن