تذكره شعراى يزد — الصفحة ٣١٦

على بهجتى

شب و شاعر

باز شب شد كه دلم خون گردد * دامن از اشك چو جيحون گردد

شعلهء شمع چراغ افروزد * پى پروانه مفتون گردد

نالهء مرغ شباهنگ آيد * آتش خرمن محزون گردد

دامن چرخ ز گنج و زر و سيم * همچو گنجينهء قارون گردد

عقد پروين به هوا چرخ‌زنان * پى « پرويز و فريدون » گردد

چشم از وحشت شبهاى فراق * لرزد و گريد و گلگون گردد

روح در عالم ارواح ابد * همدم ليلى و مجنون گردد

در پيش همچو دلم سرگردان * ماه بر صفحه گردون گردد

( اردكان ) جلوه كند در نظرم * خاطرات شبى افزون گردد

باز شب شد كه دلم پر گيرد * رود و دامن دلبر گيرد

باز شب شد كه هواى تو كنم * يادى از مهر و وفاى تو كنم

همچو پروانهء بىپروا من * جان شيرين بفداى تو كنم

آنچه را وامق و مجنون نكند * من ديوانه براى تو كنم

كوه‌كن گردم و روئى « 1 » سازم * وز سر شوق صداى تو كنم

سنبل و مشك بهم آميزم * نام آن زلف دوتاى تو كنم

شعله‌اى سركش و سوزان آرم * اسم آن جور و جفاى تو كنم

باز بينم كه توئى زيباتر * آفرينها بخداى تو كنم

شوم از كرده خود سخت خجل * بازگردم پى نقشى كامل

باز شب شد كه مرا آيد ياد * چمن و نرگس و سرو و شمشاد

وان بهارى و نگارى شيرين * كه مرا اين همه بازيها داد

صبحدم رفت برون با ياران * همچو گل مست هواى آزاد

همچو كبكى كه خرامد بچمن * رقص مىكرد و همىزد فرياد

( 1 ) . اشاره است به صورت و چهره .