تذكره شعراى يزد — الصفحة ٣٠٨
كشفى مهريزى
و له ايضا
هست اين دنيا چو پل مردم در او چون رهگذار * كى بناى خانه سازد بر سر پل هوشيار
هست مروى كاين جهان باشد محل كشت و زرع * حاصلى بايد تدارك كردنت از كشتزار
فصل بذرافشانى كشت است از آن غافل مشو * تا كه محصولت بدست آيد به هنگام بهار
حاصلى ما را نباشد بهتر از خدمت به خلق * خدمت مخلوق را بر خويشتن واجب شمار
گر ميسّر نيستت خدمت نمائى خلق را * پس اقلا دست از ايذاء مردم بازدار
آن‌چنان رفتار كن با ديگران در زندگى * تا كه اخلافت نباشد نزد مردم شرمسار
« فتحيا » كارى بكن كز بعد مرگت مردمان * التماس مغفرت سازند از پروردگار
كشفى مهريزى
كشفى مهريزى
مرحوم سيّد آقاى كشفى فرزند مرحوم حاج سيّد حسن به سال 1265 شمسى در مهريز يزد به دنيا آمده داراى تحصيلات قديمه بوده و گاهى شعرى مىسروده و كشفى تخلص مىنموده است وى در 28 آذر 1338 شمسى به رحمت ايزدى پيوست
غزل
اى به حال مَنت امروز خبر نيست كه نيست * هم به كار مَنت امروز نظر نيست كه نيست
تا به تن تاب و بدل صبر بُدم مىكردم * حاليا تاب به دل صبر به سر نيست كه نيست
بر وصال تو بسى چشم بره بودم من * چكنم حال مرا چشم بصر نيست كه نيست
همه گويند كه اى عاشق بيچاره زار * چشم بربند كه يك‌ذره ثمر نيست كه نيست