تذكره شعراى يزد — الصفحة ٢٦٨

نواب رضوى ( 2 )

اينك آن مقصدى كه مىجستم * آشيان بلند سيمرغان

مأمن پير سرخ جان خرد * آستان جلال عشق اينجاست

عقل كل پرده‌دار درگاهش * قدسيان نغمه‌خوان و جان‌پيما

گاهشان نور ناب در ساغر * گاهشان راح روح در دستان

آى ، مرغان بوستان بهشت ! * حاجبان حريم حرمت عشق !

در ، بر اين پير خسته بگشائيد

قدسيان :

دور شو زين سراى دولت دور * آسمان ره در اين حصار نيافت

عقل در اين حريم بار نيافت * تو كئى تا درون روى اى خس !

ننگ تو نام زشت انسان بس !

مسافر :

من غمگين چو باد سرگردان ، * هفت صحراى هول پيمودم ،

تا بدين آستانه بردم راه * مددى اى خجسته سيمرغان !

سيمرغان :

دور شو دور از اين سراى اميد !