تذكره شعراى يزد — الصفحة ٢٣٥

سيّد محمّد على رياضى

بنشست به صد ناز غمش در حرم دل * ناز قدم او چه خوش آمد چه صفا كرد

بوسى طلب از بهر « رياضى » كه قبولست * وقتى لب‌ودندان لطيف تو دعا كرد

در منقبت حضرت على عليه السلام

اى ماوراى حد تصور مقام تو * مريم كنيز و عيسى مريم غلام تو

تو روشنى روى خدائى و چون خداست * بالاى ماوراى تصور مقام تو

دست خدا و چشم خدا صورت خدا * تو بر خداى قائم و ما بر قوام تو

نام خداى جل‌جلاله على بود * زآن‌رو علىّ عالى اعلى است نام تو

در ذوقِ جان حلاوتِ وحى خدا دهد * شيوائى خطابه و شهد پيام تو

دون كلام خالق و فوق كلام خلق * نهج البلاغة آن ملكوتى كلام تو

هر صبحدم شعاع طلائى آفتاب * آيد ز آسمان پى عرض سلام تو

فرض است بر تمامى ذرات كائنات * مهر تو و ولاى تو و احترام تو

نور ازل جمال ابد سرّ سرمدى * اى سايه‌اى ز حشمت حق احتشام تو

ارض و سما بيمن وجود تو ثابتند * دائم بود مدار فلك بر دوام تو

روزى دهد خدا به همه خلق كائنات * از سفرهء ولايت و انعام عام تو

فردا حساب مؤمن و كافر تو مىكنى * بر پا كند قيامت كبرى قيام تو

صد عمر خضر داده به صد چشمه حيات * يك قطره آب كوثر و يك جرعه جام تو

صوم و صلات رنگ خدائى به خود گرفت * زان خون كه رنگ كرد صلاة و صيام تو

در كعبه شد پديد به محراب شد شهيد * قربان حسن مطلع و حسن ختام تو

كفش دوپاره دوز و عدو را دوپاره كن * اى من فداى « حرق » تو و التيام تو

تو شاه‌باز رفعت و عنقاى عزتى * عرش خدا و دوش نبى بود بام تو

وقتى عروج كرد به معراج قرب حق * پيغمبر آن برادر والامقام تو

دست خدا گذاشته شد روى شانه‌اش * آنجا كه گاه بت‌شكنى بود گام تو

تا با گداى كشور خود هم‌غذا شوى * اى سربه‌مُهر گنج دوعالم بنام تو

در سفره بوده نان جو و سركه و نمك * صبحانهء تو چاشت تو شام شام تو

چشم خدائى تو پر از اشك با يتيم * در جنگ خنده بر دو لب لعل‌فام تو