تذكره شعراى يزد — الصفحة ١٦٣

محرم يزدى ( اول ) « 1 »

دلى كه مهر تواش نيست خاك بر سر او * سرى كه شور تواش نيست درخور سنگ است

وصال روى تو يك‌عمر گوئيا آنى است * دو گام از تو جدايى هزار فرسنگ است

اگر به نرگس شهلا ترا نه چشم افتاد * پريده از رخ سيمين او چرا رنگ است

چنان « حجاب » به ميدان رزم سعدى تاخت * كه گفت ما سپر انداختيم اگر جنگ است

از تمنّاى رخ چون آتشت در آتشم * پرده برگير از جمال خود كه مىسوزد « حجاب »

افتاده در ميان تو و غير الفتى * اما نرفته است « حجاب » از ميان هنوز

غزل

اين دل مرا هلاك پرستارى تو كرد * بيمار كيستى كه پرستار مىكشى

داد از تو اى صنم كه به عشاق خون‌جگر * كم مىكنى نظاره و بسيار مىكشى

افتاد چون به نرگس مست تو چشم من * گفتم مرا به خنجر خونخوار مىكشى

تا آنكه بوسه‌اى بفروشى به نقد جان * صد مشترى به هر سر بازار مىكشى

اى روزگار از تو نداريم شكوه‌اى * ما را اگر به كام دل يار مىكشى

از كشتن « حجاب » تو را شاد خاطر است * اگه نه‌اى كه يار وفادار مىكشى

اسمش ميرزا محمّد على فرزند آقا محمّد هاشم زرگر و پدر ميرزا عبد الوهاب كه در حجره‌اى از مصلى ، به شغل تذهيب كه در آن مهارت داشت روزگار مىگذرانيد .

حجره‌اش محل آمدوشد صاحبان كمال و ارباب وجد و حال بود او در سال 1231 قمرى بدرود حيات گفت اشعار زير از اوست :

بُرد آن‌چنان ز گردش چشمى مرا ز كار * كز ياد رفت فتنهء دور زمانه‌ام

( 1 ) . ( حديقة الشعراى نوائى ) 3 ص 1555 آينهء دانشوران چاپ دوم ص 130 ، ص 125 از گلزار جاويدان جلد سوم ، هدايت م ب 445