تذكره شعراى يزد — الصفحة ١٥٢

جيحون « 1 »

ايضا

اى كاش كه جان من به جانان برسد * پروانه بر شمع فروزان برسد

اين جسم رود به خاك در خاك نجف * اين ذره به آفتاب تابان برسد

ايضا

در لاله جمال يار مىبايد ديد * در سبزه خط نگار مىبايد ديد

وانگاه ز بگذشتن ايام بهار * بىمهرى روزگار مىبايد ديد

ايضا

اين فكر و هوس كه در سر انباشته‌اى * وين بار گران تن كه برداشته‌اى

خوابى است كه كرده‌ايش بيدارى نام * مرگى است كه زندگيش پنداشته‌اى

رباعى

او را كه چو من صلاح و تقوى نبود * ديوش به مقام ريب و اغوا نبود

گو خاطر خويش مطمئن داشته باش * جايى نرود دزد كه كالا نبود

از اوست :

فصل نوروز است و از باران كف ابر بهار * مىكند بر سبزه و گل لؤلؤ لالا نثار

شاه پروردين به تخت لاله پروردن نشست * تاخت تا بر جيش بهمن لشكر اسفنديار

فصل نوروزى نباشد - گشته نو دهر كهن * سال نو نبود جوان گرديده زال روزگار . . . الخ

اسمش محمّد ، لقبش تاج الشعراء ، تخلصش « جيحون » مردى بلندهمت و نيك

( 1 ) . صفحات 251 و 270 ديوان جيحون ، ص 21 فرهنگ ماهانهء يزد ، ص 292 ريحانه الادب جلد اول ، ص 282 آتشكدهء يزدان .