تذكره شعراى يزد — الصفحة ٩٦

خسرو شاه يزدى « 2 »

اى آنكه ز تست ملك معنى معمور * افكنده فصاحت تو در عالم شور

گر مخلص خويش را تخلص بخشى * ز اخلاص به بندگيت گردد مشهور

ذبيحى در پاسخ رباعى زير را نوشت :

اى از تو چراغ بزم معنى پرنور * بدخواه ترا فلك كند زنده به گور

چون هست طلاى طينتت خالص و پاك * خواهم به جهان شوى به خالص مشهور

ازآن‌پس به خالص اشتهار پيدا نمود و در زمان شاه سلطان حسين ، متصدى خالصجات يزد شد ، ولى ديرى نپائيد كه از كار كناره گرفت و آخر الامر گوشه عزلت اختيار نمود و پس از چندى چشم از جهان پوشيد .

زبانى « 1 »

زبانى « 1 »

اشعارى نغز و شيوا دارد ولى خودش چندان مشهور نيست . او را سيّد جليل القدرى ياد كرده‌اند كه در زمان صفويه مىزيسته است .

از اوست :

به تقريب سخن نزديك آن شيرين دهن رفتم * شنيدم مژدهء قتل خود و از خويشتن رفتم

*

دو ابروى تو ، كه پيوسته سربه‌سر دارند * دو ماه‌پاره سر وصل يكدگر دارند

خسرو شاه يزدى « 2 »

خسرو شاه يزدى « 2 »

او معاصر با سلسلهء صفويه بود و رباعى ذيل در گلستان ادب به نامش ثبت گرديده است .


( 1 ) . ص 362 آتشكدهء يزدان . ( 2 ) . از گلستان ادب