فرقه اى براى تفرقه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

نمونه‌اى از انحرافات

شما ) بگردانند .

6 . أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ « 1 » ؛ كسانى را كه ايشان مىخوانند ، خودشان وسيله‌اى براى تقرّب به پروردگار مىجويند .

7 . ( وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكَ وَ لا يَضُرُّكَ ) « 2 » ؛ و جز خدا ، چيزى را مخواه كه نه سودى به تو مىرساند و نه زيانى .

8 . وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ « 3 » ؛ چه كسى گمراهتر از كسى است كه معبودى غير از خدا را مىخواند كه تا قيامت هم به او پاسخ نمىگويد .

وهابيان ، با كمال وقاحت ، اين گونه آيات را بر مسلمانانى تطبيق مىدهند كه اعتقادشان در مورد انبيا و صالحان ، چيزى جز اين نيست كه آنان بندگان مقرّب خدا هستند و دعاهايشان مستجاب مىشود و به حاجت انسانِ نيازمند ، به اذن خداوند پاسخ مىدهند .

در پاسخ آنها بايد گفت :

اوّلًا : مصاديق اين آيات مشركان هستند ، به خاطر اعتقاد به ربوبيت بتها و اينكه آنها بدون اذن خداوند

( 1 ) . اسرا : 57 ( 2 ) . يونس : 106 ( 3 ) . احقاف : 5