نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨

نكات دستورى و توضيح واژگان

حينئذ : يعنى « حين اذ كان دلالته على نفسه معتبرا » .

و الّا : يعنى « و ان لم يعتبر دلالته على نفسه » .

لزم تركّبها من جزءين : ضمير در « تركّبها » به قضيّه برمىگردد .

لانّ القضيّة اللّفظيّة على هذا : منظور از « القضيّة اللّفظيّة » قضيهء « زيد لفظ » بوده و مشاراليه در « هذا » عدم دلالت لفظ بر خودش مىباشد .

لا الموضوع : يعنى « و لا يكون حاكية عن الموضوع »

المحكيّة بها : ضمير در « بها » به قضيّهء لفظيّه برمىگردد .

بدون المنتسبين : منظور از « المنتسبين » موضوع و محمول مىباشد .

قلت يمكن ان يقال : يعنى مىگوييم : در جواب اشكال صاحب فصول ممكن است گفته شود .

انّه يكفى تعدّد الدّالّ و المدلول اعتبارا : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و منظور از « اعتبارا » يعنى اختلاف و تعدّد اعتبارى دالّ و مدلول كافى است و منظور از اعتبارى يعنى بشود ذات واحد را با دو لحاظ متفاوت ملاحظه كرد .

و ان اتّحدا ذاتا : ضمير در « اتّحدا » به دالّ و مدلول برمىگردد .

فمن حيت انّه : ضمير در « انّه » به لفظ « زيد » برگشته و عبارت ، بيان چگونگى تعدّد اعتبارى دالّ و مدلول مىباشد .

عن لافظه : ضمير در « لافظه » به لفظ « زيد » برمىگردد .

من حيث انّ نفسه و شخصه مراده : ضمير در « نفسه » و « شخصه » به لفظ « زيد » برگشته و در « مراده » به « لافظه » برمىگردد .

كان مدلولا : ضمير در « كان » به لفظ « زيد » برمىگردد .

مع انّ حديث تركّب الخ : كلمهء « حديث تركّب القضيّة » اسم « انّ » و خبرش « انّما يلزم الخ » مىباشد .