نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢١

نكات دستورى و توضيح واژگان

برمىگردد .

من الانحاء : بيان براى « ان يقع الخ » مىباشد .

و امّا ما وقع عليه : ضمير در « وقع » به تكليف اضطرارى و در « عليه » به ماء موصوله به معناى نحوه برگشته و مقصود از اين عبارت ، بيان مقام اثبات مىباشد .

اطلاق دليله مثل الخ : ضمير در « دليله » به تكليف اضطرارى برگشته و كلمهء « مثل » بدل « دليله » مىباشد .

هو الاجزاء : ضمير « هو » به ظاهر اطلاق برمىگردد .

عدم وجوب الاعادة او القضاء : هر دو عبارت عطف تفسيرى « اجزاء » مىباشد .

فى ايجاب الاتيان به ثانيا : ضمير در « به » به مأمور به برمىگردد .

هو الاطلاق لو كان : ضمير « هو » به « المتّبع » و در « كان » به اطلاق برمىگردد .

و الّا فالاصل : يعنى « و ان لم يكن الاطلاق فهو ( المتّبع ) الاصل » مقصود از « الاصل » اصل عملى مىباشد .

و هو يقتضى البراءة : ضمير « هو » و ضمير در « يقتضى » به اصل برمىگردد .

لكونه شكّا الخ : ضمير در « لكونه » به ايجاب اعاده برمىگردد .

و كذا عن ايجاب القضاء : مقصود از « كذا » يعنى « الاصل يقتضى البراءة عن ايجاب القضاء الخ » .

نعم لو دلّ دليله : ضمير در « دليله » به قضاء برمىگردد .

على انّ سببه الخ : ضمير در « سببه » به قضاء برمىگردد .

و لو لم يكن هو فريضة : ضمير « هو » به واقع برمىگردد .

واجبا عليه : ضمير در « عليه » به مكلّف برمىگردد .