نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦٤

نكات دستورى و توضيح واژگان

كايجادها : ضمير در « كايجادها » به طبيعت برمىگردد .

لا جواز الاتيان بها : ضمير در « بها » به طبيعت برگشته و اين عبارت عطف به « جواز الاتيان بها » قبلى كه خبر « هو » بوده مىباشد .

فانّه مع الاتيان بها : ضمير در « بها » به طبيعت برمىگردد .

و يسقط به الامر : ضمير در « به » به « الاتيان بها مرّة » برمىگردد .

لحصول الغرض الاقصى : يعنى غرض نهايى .

يحصل بمجرّده : ضمير در « يحصل » به « الغرض الاقصى » غرض نهايى و در « بمجرّده » به امتثال برمىگردد .

فلا يبقى معه مجال : ضمير در « معه » به حصول غرض نهايى برمىگردد .

لاتيانه ثانيا : ضمير در « اتيانه » به امر يا به قرينهء مقام به مأمور به برمىگردد .

من حصول الموافقة باتيانها : ضمير در « باتيانها » به طبيعت برگشته و كلمهء « من الخ » بيان ماء موصوله در « لما عرفت » مىباشد .

و سقوط الغرض معها : ضمير در « معها » به موافقت برمىگردد .

و سقوط الامر بسقوطه : ضمير در « بسقوطه » به غرض برمىگردد .

لامتثاله اصلا : ضمير در « لامتثاله » به امر برمىگردد .

كما اذا امر بالماء : ضمير در « امر » به قرينه مقام به آمر يا مولى برمىگردد .

يشرب او يتوضّأ : ضمير در « يشرب » و « يتوضّأ » به آمر يا مولى برمىگردد .

فاتى به و لم يشرب او لم يتوضّأ : ضمير در « فاتى » به قرينهء مقام به مأمور يا عبد و در « به » به ماء ( آب ) و در « يشرب و يتوضّأ » به آمر يا مولى برمىگردد .

احسن منه : ضمير در « منه » به قرينهء مقام به فرد اوّل برمىگردد .

بل مطلقا : يعنى چه‌بهتر از فرد اوّل بوده يا بهتر از فرد اوّل نباشد .

كما كان له ذلك قبله : ضمير در « له » به مأمور يا عبد برگشته و مشاراليه « ذلك » تبديل