نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٨

نكات دستورى و توضيح واژگان

تأمّل كن در آنچه كه ذكر كرديم آن را در مقام ، مىفهمى حقيقت مقصود را ، تا واقع نشوى در آنچه كه واقع شده‌اند در آن از اشتباه بعضى بزرگان .

نكات دستورى و توضيح واژگان

نكات دستورى و توضيح واژگان

ثانيتها انّ التّقرّب الخ : ضمير در « ثانيتها » به مقدّمات برمىگردد .

ان كان بمعنى الخ : ضمير در « كان » به تقرّب معتبر برمىگردد .

بداعى امره : ضمير در « امره » به واجب برمىگردد .

كان ممّا يعتبر فى الطّاعة عقلا : ضمير در « كان » به تقرّب و ضمير نايب فاعلى در « يعتبر » به ماء موصوله به معناى قيد برگشته و كلمهء « عقلا » تمييز براى نسبت در « يعتبر » مىباشد .

لا ممّا اخذ فى نفس العبادة شرعا : ضمير نايب فاعلى در « اخذ » به ماء موصوله به معناى قيد برگشته و كلمهء « شرعا » تمييز نسبت در « اخذ » بوده و اين عبارت عطف به « ممّا يعتبر فى الطّاعة عقلا » مىباشد يعنى « لا يكون ممّا اخذ الخ » .

و ذلك لاستحالة اخذ ما لا يكاد يتأتّى : مشاراليه « ذلك » عقلى بودن اعتبار تقرّب بوده و ضمير در « يتاتّى » كه به معناى « يحصل » مىباشد به ماء موصوله به معنايى تقرّب برمىگردد .

لا يكاد يمكن اتيانها به قصد امتثال امرها : ضمير در « اتيانها » و « امرها » به صلاة برمىگردد .

و توهّم امكان الخ : كلمهء « توهّم » مبتدا و اضافه به بعدش شده و خبرش « واضح الفساد » در چند سطر بعد مىباشد .

بفعل الصّلاة بداعى الامر : يعنى انجام نمازى كه مقيّد به قصد و داعى امر است .

و امكان الاتيان بها : ضمير در « بها » به صلاة برمىگردد .

بهذا الدّاعى : يعنى داعى امر .