نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧١

585 - جمله‌هاى خبريّه‌اى كه در مقام طلب استعمال شوند ظهور در چه معنايى داشته و اقوال در آنها چگونه است ؟ ( المبحث الثّالث . . . اولا )

اوّلا : اين عبارت عطف بر « هل يقتضى » مىباشد يعنى « او انّ اطلاق الصّيغة لا يقتضى كون الوجوب توصّليّا » .

فيما شكّ فى تعبّديّته و توصّليّته : ضمير در « تعبّديّته » و « توصّليّته » به ماء موصوله به معناى وجوب برمىگردد .

فى تحقيق ذلك : مشاراليه « ذلك » اقتضاى صيغه مىباشد .

إحداها : ضمير در « إحداها » به مقدّمات برمىگردد .

هو ما كان الغرض منه : ضمير « هو » به وجوب توصّلى و در « منه » به ماء موصوله به معناى وجوب برمىگردد .

يحصل به مجرد حصول الواجب : ضمير در « يحصل » به غرض برگشته و مقصود از « الواجب » مأمور به مىباشد .

و يسقط بمجرّد وجوده : ضمير در « يسقط » به غرض و در « وجوده » به واجب برمىگردد .

فانّ الغرض منه : ضمير در « منه » به تعبّدى برمىگردد .

لا يكاد يحصل بذلك : ضمير در « يحصل » به غرض برگشته و مشاراليه « ذلك » نيز مجرّد وجود واجب مىباشد .

بل لا بدّ فى سقوطه : ضمير در « سقوطه » به غرض از تعبّدى برمىگردد .

و حصول غرضه : ضمير در « غرضه » به تعبّدى برمىگردد .

من الاتيان به متقرّبا به منه : ضمير در « به » اوّلى به تعبّدى و در « به » دوّمى به اتيان و در « منه » به خداوند برگشته و كلمهء « متقرّبا » حال براى « اتيان » يعنى اتيان مكلّف مىباشد .

شرح ( پرسش و پاسخ )

شرح ( پرسش و پاسخ )

585 - جمله‌هاى خبريّه‌اى كه در مقام طلب استعمال شوند ظهور در چه معنايى داشته و اقوال در آنها چگونه است ؟ ( المبحث الثّالث . . . اولا )

585 - جمله‌هاى خبريّه‌اى كه در مقام طلب استعمال شوند ظهور در چه معنايى داشته و اقوال در آنها چگونه است ؟ ( المبحث الثّالث . . . اولا )

ج : مىفرمايد : جمله‌هاى خبريّه‌اى كه يقين داريم مقصود از آنها خبر دادن از نسبت و وقوع نسبت نبوده بلكه مقصود از آنها انشاء طلب بوده مثل يغتسل ، يتوضّا و يعيد در اينكه