نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤

51 - چرا مصنّف در تقسيم وضع فرمود : « انّ الملحوظ حال الوضع » و نگفت « الوضع امّا خاصّ و الموضوع له خاصّ ايضا او . . . » ؟ ( توضيح از خارج )

2 - معناى اسمى ( اسم مصدر ) يعنى نتيجهء فعل واضع كه عبارت از معناى تصوّر شده باشد . مصنّف مىخواهد بفرمايد اولا : مراد از وضع ، معناى اسم مصدرى آن مىباشد ، ثانيا :

توصيف وضع به عامّ و خاصّ توصيفى مسامحى مىباشد ، زيرا وضع ، فعل فاعل بوده و توصيف آن به عامّ و خاصّ از باب مسامحه بوده و آنچه كه حقيقتا متّصف به عامّ و خاصّ مىشود ، آن معنايى است كه واضع به هنگام وضع لحاظ مىكند .