نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٩

نكات دستورى و توضيح واژگان

فغير سديد : كلمهء « فاء » جواب شرط « ان اريد الخ » بوده و كلمهء « غير سديد » خبر براى مبتداى محذوف يعنى « صحة السّلب مطلقا » بوده كه اين جمله نيز جواب شرط مىباشد .

و ان اريد مقيّدا : يعنى « و ان اريد بصحّة السّلب صحّته مقيّدا » .

فغير مفيد : موقعيّت اين كلمه همانند « فغير سديد » بوده با اين تفاوت كه مبتداى محذوف « صحّة السّلب مقيّدا » مىباشد .

لانّ علامة المجاز هى الخ : ضمير « هى » به « علامة المجاز » برگشته و اين عبارت ، دليل براى « غير مفيد » مىباشد .

و فيه انّه ان الخ : ضمير در « فيه » به ايراد برگشته و ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .

تقييد المسلوب : كلمهء « تقييد » نايب فاعل براى « اريد » بوده و مقصود از « المسلوب » مشتقّ مىباشد .

يكون سلبه اعمّ : ضمير در « يكون » و « سلبه » به « الّذى » كه صفت « المسلوب » بوده برمىگردد .

كما هو واضح : ضمير « هو » به اعمّ بودن سلب مقيّد ، از سلب مطلق بوده برمىگردد .

فصحّة سلبه و ان لم تكن علامة : ضمير در « سلبه » به مقيّد و در « لم تكن » به « صحّت سلب مقيّد » برمىگردد .

مجازا فيه : ضمير در « فيه » به مقيّد برمىگردد .

الّا انّ تقييده ممنوع : ضمير در « تقييده » به مسلوب كه مقصود از آن مشتقّ بوده برمىگردد .

و ان اريد تقييد السّلب : « و ان اريد بالتّقييد تقييد السّلب » .

فغير ضائر بكونها علامة : موقعيت كلمهء « فغير ضائر » همچون « غير سديد » بوده و ضمير در « كونها » به صحّت سلب برمىگردد .

مع امكان منع تقييده ايضا : ضمير در « تقييده » به سلب برگشته و مقصود از « ايضا »