نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣١

نكات دستورى و توضيح واژگان

بر معنا دارد .

الموهمة لذلك : مشاراليه « ذلك » وضع جداگانه براى مركّبات مىباشد .

هو وضع الهيئات على حدّها : ضمير « هو » به « المراد » و در « على حدّها » به هيئات برمىگردد .

لا وضعها بجملتها : هر دو ضمير مؤنث به مركّبات برمىگردد .

وضع كلّ واحد منهما : ضمير در « منهما » به موادّ و هيئات برمىگردد .

و انسباقه الى الذّهن : كلمهء « انسباقه » عطف بر تبادر بوده و ضمير در آن به معنا برمىگردد .

من نفسه : ضمير در « نفسه » به لفظ برمىگردد .

علامة كونه حقيقة فيه : ضمير در « كونه » به لفظ و در « فيه » به معنا برمىگردد

بداهة انّه لو لا وضعه له لما تبادر : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « وضعه » به لفظ و در « له » و در « تبادر » به معنا برمىگردد .

كيف يكون علامة : ضمير در « يكون » به تبادر برمىگردد .

مع توقّفه على العلم بانّه موضوع له : ضمير در « توقّفه » به تبادر و در « انّه » به معنا و در « له » به لفظ برمىگردد .

كما هو واضح : ضمير « هو » به توقّف تبادر بر علم به موضوع برمىگردد .

فلو كان العلم به موقوفا عليه لدار : ضمير در « به » به موضوع له و در « عليه » به تبادر برمىگردد .

الموقوف عليه : ضمير در عليه به تبادر برگشته و معناى عبارت چنين است علم تفصيلى كه متوقف بر تبادر است .

غير الموقوف عليه : ضمير در « عليه » به علم اجمالى برگشته و معناى عبارت چنين است :

غير از علم اجمالى است كه تبادر متوقف برآن است .