الإرشاد ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٥
فصل نوزدهم توجه على عليه السّلام به جانب بصره
و علمشان سودى به حال آنان ندارد و به خدا قسم سگ‌هاى حوئب هم براى آنها پارس مىكنند . آيا مردم از كارهاى اينها پند مىگيرند و در عاقبت كارهاى اينها شخص متفكرى ، فكر مىكند . گروه ظالمان عليه حق قيام كرده‌اند ، پس اين نيكوكاران كجايند تا حق را يارى كنند .
فصل نوزدهم توجه على عليه السّلام به جانب بصره
فصل نوزدهم توجه على عليه السّلام به جانب بصره
هنگامى كه على عليه السّلام به طرف بصره حركت كردند به ربذه رسيدند ، براى اقامت چادر زدند ، حاجيانى كه عقب مانده بودند به بقيه ملحق شدند و همگى جمع شدند تا سخنان على عليه السّلام را بشنوند ، در اين هنگام حضرت داخل خيمه نشسته بودند و مشغول وصله كردن كفش خود بودند .
ابن عباس مىگويد وارد خيمه‌ى حضرت شدم و ديدم ايشان مشغول وصله زدن كفش خود مىباشند ، عرض كردم در حال حاضر بهتر است ما كار خود را اصلاح و درست كنيم و نه اصلاح و درست كردن كارى كه شما مشغول آن هستيد .
على عليه السّلام پاسخ مرا ندادند و همچنان سرگرم كار خويش بودند . پس از آن‌كه كار وصله كردن كفش تمام شد ، آنها را در برابر من انداخت و فرمود بهاى اين كفش چقدر است ؟ ! عرض كردم ارزشى ندارد .
حضرت فرمود در عين حال چقدر مىارزد ؟ عرض كردم نيم درهم . حضرت فرمود : به خدا قسم اين جفت كفش ارزشش بر خلافت و حكومت بر شما بيشتر است ، مگر در صورتى كه بتوانم حقى را به پا دارم و باطلى را از بين ببرم . عرض كردم حاجيها گرد آمده‌اند تا از فرمايشات شما استفاده كنند ، آيا اجازه مىدهيد من با آنها صحبت كنم اگر توانستم از عهده‌ى اين كار به خوبى برآيم ، از جانب شما بوده و اگر نتوانستم كارى از پيش ببرم كوتاهى آن از جانب من بوده و ضررش به پاى من خواهد بود .
حضرت فرمود : نه من خود با آنها صحبت مىكنم . آنگاه با دست درشت و قوى خود به سينه‌ى من زد كه من در سينه‌ام احساس درد كردم . سپس برخاستند ، من فهميدم حضرت از گفتار من ناراحت شده‌اند ، براى پوزش خواستن لباس حضرت را گرفتم و به ايشان عرض كردم شما را به خدا قسم كه حقّ خويشاوندى مرا ، مراعات كنيد . حضرت فرمودند : مرا قسم نده ، سپس از خيمه خارج شدند و حاجيها دور آن حضرت را گرفتند . حضرت حمد و ثناى خدا را به جا آوردند ، سپس ادامه دادند : خداى متعال ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به رسالت مبعوث و در آن روزگار در ميان عرب كسى پيدا نمىشد كه كتاب بخواند و يا ادّعاى پيامبرى داشته باشد و آن حضرت مردم را به راه نجات دعوت مىكرد . و به خدا سوگند من در نجات آنها كوتاهى نكردم و تغيير و تبديلى در چيزى بوجود نياوردم و خيانتى از من سر نزد و هميشه همين شيوه را داشتم تا زمانى كه خلافت از من گرفته شد و ديگران آن را بدست گرفتند . من به قريش كارى ندارم ! به خدا قسم زمانى كه كافر بودند با آنها جنگ كردم و هم اكنون كه بيچاره و زير دست شده‌اند با آنها سر جنگ ندارم و علت اينكه من اين روش را اجر مىكنم بخاطر تعهدى است كه دارم . به خدا قسم شكم باطل را پاره مىكنم تا حق را از پهلوى آن خارج كنم و علت