جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠
حديث سقيفة
آيا ابو بكر خود را امير وصى رسول خدا قرار مىدهد ابو بكر بسيار دوست مى داشت كه در آن مورد به عهدى از پيامبر دست يابد و تسليم آن شود و مهار آن را بر بينى خود نهد .
مى گويم : دو شيخ حديث يعنى محمد بن اسماعيل بخارى و مسلم بن حجاج قشيرى در كتاب صحيح خود از طلحة بن مصرف نقل كرده‌اند كه گفته است : از عبد الله بن ابى اوفى پرسيدم : آيا پيامبر ( ص ) وصيت نفرموده است گفت : نه ، گفتم : چگونه است كه وصيت كردن براى مسلمانان مقرر شده است و به پيامبر ( ص ) هم فرمان داده شده كه وصيت فرمايد و با وجود اين وصيت نفرموده باشد گفت : پيامبر ( ص ) به توجه و اجراى دستورهاى قرآن وصيت فرمود . طلحة بن مصرف مى گويد : سپس ابن ابى اوفى گفت : ابو بكر چنان نبود كه بر وصى رسول خدا فرمانروايى كند ، بلكه بسيار دوست مى داشت كه در اين مورد فرمانى از پيامبر بيابد و بر آن گردن نهد و لگام آن را بر بينى خود ببندد . همچنين همين دو شيخ در دو صحيح خود از عايشه روايت مى كنند و مى گويند : در حضور عايشه گفته شد : كه پيامبر ( ص ) وصيت فرموده است ، عايشه گفت : چه هنگامى وصيت كرده است و چه كسى اين سخن را مى گويد گفتند : چنين مى گويند ، گفت : آخر چه كسى مى گويد پيامبر ( ص ) به سينه و گلوى من تكيه داده بود ، طشت خواست كه ادرار كند ، ناگاه به يك سو افتاد و درگذشت و من حتى متوجه مرگ او نشدم . همچنين در هر دو صحيح [ مسلم و بخارى ] از ابن عباس نقل شده كه مى گفته است : اى واى از روز پنجشنبه و چه روز پنجشنبه‌يى بود ابن عباس سپس چندان گريست كه اشكهايش شنها را خيس كرد ، ما گفتيم : اى ابن عباس در پنجشنبه چه اتفاقى افتاده است گفت : در آن روز بيمارى و درد پيامبر ( ص ) سخت شد و فرمود : نامه‌يى بياوريد تا براى شما بنويسم و پس از من هرگز گمراه نشويد .
حاضران با يكديگر ستيز كردند ، پيامبر فرمودند : ستيزه و بگو و مگو در حضور من سزاوار