جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٩

فصلى در مدح صبر و انتظار فرج و آنچه در اين باره گفته شده است

و از همان حضرت است كه حياء مايهء زيور و تقوى كرم است و بهترين مركبها مركب صبر است .

و از على ( ع ) روايت شده است كه قناعت شمشيرى است كه كند نمى شود و صبر مركبى است كه بر روى در نمى افتد و بهترين ساز و برگ ، صبر در سختى است . امام حسن مجتبى ( ع ) فرموده است : ما و ديگر تجربه كنندگان آزموده‌ايم ، هيچ چيز را سودبخش تر از صبر و هيچ چيز را زيان بخش تر از نبودن آن نديده‌ايم .

همهء كارها با صبر مداوا مىشود ولى آن با چيزى جز خودش مداوا نمى شود .

سعيد بن حميد كاتب چنين سروده است : « بر پيشامدهاى دشوار خشمگين مشو و سرزنش مكن ، كه روزگار هر سرزنش كنندهء خشمگين را بر خاك مى افكند . بر پيشامدهاى روزگار شكيبا باش كه براى هر كارى سرانجامى است ، چه بسيار نعمتها كه براى تو پيچيده در ميان پيشامدهاى دشوار است و چه بسيار شادمانى كه از آنجا كه انتظار مصيبتها را دارى فرا مى رسد . » و از گفتار حكيمان است كه جام صبر تلخ است و كسى جز آزاده آن را نمى آشامد .

مردى اعرابى گفته است : به هنگام تلخى مصيبت ، تو شيرينى صبر باش .

خسرو انو شروان به بزرگمهر گفت : چه چيز نشانهء ظفر و پيروزى بر خواسته‌هاى سخت است گفت : همواره در جستجو بودن و محافظت بر صبر و پوشيده نگهداشتن راز .

احنف به يكى از دوستان گفت : من بردبار نيستم ، همانا كه من صبورم و اين صبر بود كه براى من بردبارى را به ارمغان آورد .

از على ( ع ) پرسيده شد : چه چيزى به كفر از همه نزديك تر است گفت :