الأسس المنطقية في الإستقراء ( مبانى منطقى استقراء ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٨

( وافى بودن تعريف بر بديهيات )

است و امّا احتمال اينكه در منطق و رياضيات اوّل شود اين احتمال ، عضوى از مجموعهء احتمالاتى است كه در علم اجمالى سوّم نمودار است و آن علم اجمالى سوّم از دو علم اجمالى كه گفته شد بوجود ميآيد بشرح زير :

1 - وجود ( أ ) و ( ا )

2 - وجود ( أ ) و ( ب )

3 - وجود ( ا ) و ( جَ )

4 - وجود ( ا ) و ( دَ )

5 - وجود ( ب ) و ( ا )

6 - وجود ( ب ) و ( بَ )

7 - وجود ( ب ) و ( جَ )

8 - وجود ( ب ) و ( دَ )

9 - وجود ( ج ) و ( ا )

10 - وجود ( ج ) و ( بَ )

11 - وجود ( ج ) و ( جَ )

12 - وجود ( ج ) و ( دَ )

13 - وجود ( د ) و ( ا )

14 - وجود ( د ) و ( بَ )

15 - وجود ( د ) و ( جَ )

16 - وجود ( د ) و ( دَ )

و چون مراكزى را كه اوّل شدن در منطق و رياضيّات با هم در اين مجموعه از اطراف علم اجمالى اشغال مىكند ملاحظه كنيم مىبينيم كه 16 / 4 يعنى 4 / 1 است پس احتمال اوّل شدن در منطق و رياضيّات با هم 4 / 1 خواهد بود ولى اگر فرض كنيم كه ( ا ، ب ) هيچ‌يك از آنها با ( جَ ) جمع نميشود معنايش اين خواهد بود كه مجموعهء اطراف به حالت سوّم و هفتم شامل نيست و در نتيجه ، عدد مجموعه ، 14 و نسبت