أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١

2 . نخستين پرستشگر

ماه رمضان براى عبادت كاملا آماده مىشد و از زنان ، دورى مىجست و شب‌زنده‌دارى مىكرد و در خلوت به عبادت مىپرداخت « 1 » و در مورد دعا مىفرمود :

دعا روح عبادت است . « 2 » ؛ ( دعا ) سلاح فرد باايمان و ستون دين و نور آسمان‌ها و زمين است . « 3 »

همواره با خدا در ارتباط بود . . . و در هر كار كوچك و بزرگ همواره به پيشگاهش تضرع و زارى و دعا مىكرد . روزى هفتادبار بىآن‌كه گناهى انجام داده باشد ، توبه مىنمود « 4 » و هرگاه از خواب بيدار مىشد سر بر آستان حق مىساييد « 5 » و روزانه سيصد و شصت‌بار خدا را سپاس مىگفت و عرضه مىداشت :

« الحمد للّه ربّ العالمين كثيرا على كلّ حال » ؛ « 6 »

در همهء حالات ، حمد و سپاس فراوان پروردگار جهانيان را سزاست .

و پيوسته به تلاوت قرآن مىپرداخت و شيفته و دلباختهء آن بود . جبرئيل براى كاهش رنج و زحمتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در انجام عبادات بر خود روا مىداشت ، اين آيه‌ها را بر او نازل كرد :

طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى « 7 » ؛ طه * ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه به زحمت افتى .

( 1 ) . كافى 4 / 155 . ( 2 ) . « الدّعاء مخّ العبادة » محجة البيضاء 2 / 282 . ( 3 ) . « سلاح المؤمن و عمود الدين و نور السماوات و الارض » همان 2 / 284 . ( 4 ) . بحار الانوار 16 / 217 . ( 5 ) . همان 16 / 253 . ( 6 ) . كافى 2 / 503 . ( 7 ) . طه / 1 - 2 .