أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٠

ح - همزيستى اجتماعى

13 . طفره رفتن مسلمان از پرداخت بدهى خود ، در صورت توان ، ستم در حق مسلمان است .

14 . دو طرف دادوستد تا زمانى كه مجلس خود را ترك نكرده‌اند ، حق خيار دارند .

15 . بدترين كسب‌ها ، سودى است كه از ربا به دست مىآيد .

16 - پوست و عصب ( پى ) مردار ، مورد استفاده قرار نمىگيرد [ و جواز شرعى ندارد ] .

ح - همزيستى اجتماعى

ح - همزيستى اجتماعى

1 . جنگ با مؤمن كفر و خوردن گوشتش ، ( غيبت ) معصيت است .

2 . احترام مؤمن در حال حيات و پس از مرگ ، يكسان است .

3 . احترام به ميّت ، شتاب در كفن و دفن اوست .

4 . مؤمنان با يكديگر برادرند ، خون آنان يكسان است و عهد و پيمان فرودست‌ترين آنان مورد احترام است و بر ضد مخالفان يكپارچه‌اند .

5 . كسى كه برده‌اى را آزاد كند ، ولىّ اوست .

6 . دوستى ، نوعى بستگى ، نظير پيوند نسبى است .

7 . ناسزاگويى به مؤمن ، فسق است .

8 . هر مست‌كننده‌اى حرام است .

9 . آن‌چه مقدار زيادش مست‌كننده است ، نوشيدن جرعه‌اى از آن نيز حرام است .

10 . سخن‌چينى و غيبت و دروغ ، سبب عذاب قبر است .

11 . انسان فاسق ، غيبت ندارد .

12 . پوشيدن طلا براى مردان امّتم حرام و براى زنانشان حلال است .