أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١
3 . غزوهء حنين و محاصرهء طائف « 1 »
و سپس دشمن مهاجم را تا منطقهء اوطاس و نخله و طائف تعقيب كردند .
وقتى ام سليم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم درخواست كرد آن دسته از كسانى را كه از صحنهء جنگ گريخته و حضرت را تنها گذاشته‌اند به قتل برساند ، آن بزرگوار به جهت خوى و الا و بخشش فراوان و رحمت گسترده‌اى كه داشت ، در پاسخ او فرمود : « ام سليم خداوند مسلمانان را يارى كرد ، عافيت الهى گسترده‌تر است . »
در جاى ديگر كه رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم اطلاع يافت برخى مسلمانان به جهت خشمى كه از فرزندان مشركان به دل داشته‌اند آنان را به قتل رسانده‌اند ، به خشم آمد و فرمود :
چه شده افرادى در جنگ ، كارشان به جايى رسيده كه كودكان را به قتل مىرسانند ، آگاه باشيد ما فرزندان را نمىكشيم .
اسيد بن حضير عرضه داشت : مگر آنان فرزندان مشركان نيستند ؟ حضرت فرمود :
« أو ليس خياركم اولاد المشركين ، كل نسمة تولد على الفطرة حتى يعرب عنها لسانها و أبواها يهوّدانها او ينصّرانها ؛ « 1 »
آيا نخبگان امروزهء شما مشرك‌زاده نيستند ، هر انسانى بر سرشت پاك متولد مىشود تا زبانش از واقعش خبر دهد اين پدران و مادرانند كه ، فرزندان خود را يهودى يا نصرانى تربيت مىكنند .
سپاه اسلام دشمن را تا طائف تعقيب كرد و بيش از بيست روز در محاصره قرار داد . دو طرف ديوارها و باغ‌ها را پناه قرار داده و به يكديگر تيراندازى مىكردند ، سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم به عللى چند ، از حمله به طائف منصرف شد .
وقتى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم به جعّرانه ( محل گردآورى اسيران و غنايم ) رسيد ، جمعى از قبيلهء هوازن به‌پا خاستند و از حضرت تقاضاى عفو و بخشش
( 1 ) . امتاع الاسماع 1 / 409 .