أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٨
5 . رويارويى فراگير
مخاطب ساخت . مردم همگى به او رو آوردند و حضرت به آنان فرمود :
هرگاه من به شما خبر دهم كه دشمنان مىخواهند بامدادان يا شبانگاهان ناگهانى بر شما بتازند ، آيا سخنم را باور مىكنيد و راستگويم مىشمريد ؟ .
گفتند : آرى !
حضرت فرمود : من شما را از عذاب شديد الهى بيم مىدهم .
ابو لهب از آن ميان به‌پا خاست و در پاسخ رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم اظهار داشت :
مرگت باد . آيا براى همين كار ، امروز ما را در اين‌جا گرد آوردى ؟
در اين هنگام خداى متعال اين آيهء شريف را نازل فرمود :
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ ؛ « 1 »
بريده باد هردو دست ابو لهب و مرگ بر او باد .
چنين هشدارى به قدرى كوبنده بود كه قريش را سخت وحشت‌زده كرد ، چراكه تهديدى آشكار براى تمام باورهاى آنان به‌شمار مىرفت و از سرانجام مخالفتشان با رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم به آن‌ها هشدار مىداد و بدين‌ترتيب ، ماهيت آيين جديد براى مردم مكّه ، بلكه ساير نقاط جزيرة العرب روشن گرديد ؛ زيرا دريافتند كه دگرگونى و تغييرى واقعى در سرنوشت بشر رخ داده كه ارزش‌ها و فرهنگ و معيارها و موقعيّت‌هاى اجتماعى را طبق موازين و دستورات الهى بالا مىبرد و شرّ و تباهى را ريشه‌كن مىسازد . بنابراين ، نبرد و رويارويى با سران شرك و بيدادگران ، نبردى حقيقى تلقى مىشد كه هيچ‌گاه به ديدگاه‌هاى مشترك ، نمىانجاميد .
( 1 ) . مسد / 1 .