اختران فقاهت ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٠

فرزندان

حائرى و تعليقات فراوان بر كتابهاى : فقهى ، اصولى و فلسفى او به چاپ نرسيده است . وى در 25 رمضان 1368 ه . ق بدرود حيات گفت ، و در جوار استادش در مسجد بالاسر حرم حضرت معصومه به خاك سپرده شد . « 1 »

پدرم ، مرحوم حجت الاسلام حاج شيخ محمّد على انصارى ، در رثاى وى قصيده‌اى بلند با مطلع ذيل سرود : « 2 »

تا كه اشراقى برون از دست ما شد * دين و دانش هردو تا صاحب عزا شد

تا نواى مرگ او در داد ناعى * عالمى را ناى ، چون نى پرنوا شد

آن سخنور مرد بخرد كز بيانش * مسلمين را جانب حقّ رهنما شد

شاهباز قدس از اين تنگ محبس * آشيانش بام عرش كبريا شد

باقر العم آن تقى كز تقوى او * هم تقى خوشنود و هم راضى رضا شد

جعفر صادق عليه السّلام زنطق وى بنازش * حلم او آئينهء كاظم نما شد

درگه تفسير و درس و بحث و حكمت * عالمانرا قد به تعظيمش دو تا شد

سورهء نون و القلم را او مفسّر * خامه‌اش چون حسن يوسف جانفزا شد

منطقش سرچشمهء فيض و بلاغت * دست وى دريا ، گه جود و سخا شد

عارف دوران ، فنا در وجه باقى * گشت و در عين فنا عين بقا شد

پستهء لب ، غنچه سان بست از تكلّم * آنكه دل از پسته‌اش چون غنچه وا شد

بلبل گلزار حيدر سوى احمد * رفت و اندر خلد ، مهمان خدا شد

در شبان قدر در ماه مبارك * گوش وى از دعوت حقّ پرصدا شد

مرغ روحش پرزنان چون سوى جنّت * بر فلك همچون دعاى مصطفا شد

كلك انصارى پى تاريخ سالش * گفت : كاشراقى بفردوس علا شد

1368 ق .


( 1 ) . شريف رازى ، آثار الحجه ، ج 1 ، صص 135 - 137 ؛ همو ، گنجينهء دانشمندان ، ج 2 ، ص 338 . ( 2 ) . انصارى ، ديوان اشعار ، صص 195 - 197 .