منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٧
616 - سخنرانى
126 . خشوع
126 . خشوع
614 - فضيلت خشوع « 1 »
614 - فضيلت خشوع « 1 »
قرآن :
« آيا مؤمنان را وقت آن نرسيده كه دلهايشان در برابر ياد خدا خاشع شود » .
حديث :
1848 ارشاد القلوب : در حديث معراج به نقل از خداوند متعال آمده است : هيچ بنده‌اى مرا نشناخت و در برابرم خاشع نشد مگر آن كه همهء اشياء در برابر او خشوع كنند .
1849 امام على عليه السلام : خشوع ، نيكو ياورى است براى دعا .
1850 امام زين العابدين عليه السلام - در دعا - گفت : خدايا ! به تو پناه مىبرم از نفسى كه قانع نمىشود و شكمى كه سير نمىگردد و دلى كه خاشع نمىشود .
615 - صفات خاشعان
615 - صفات خاشعان
1851 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانهء خاشع چهار چيز است :
حساب بردن از خدا در نهان و آشكار ، انجام كارهاى نيك ، انديشيدن براى روز قيامت ، و راز و نياز با خدا .
1852 امام على عليه السلام : كسى كه دلش خاشع شد ، اندامهايش نيز خاشع شود .
ر . ك : عنوان 47 « گريستن » ؛ دل ، باب 1554 .
127 . سخنرانى
127 . سخنرانى
616 - سخنرانى
616 - سخنرانى
قرآن :
« فرمانرواييش را استوارى بخشيديم و او را حكمت و فصاحت در سخن عطا كرديم » .
حديث :
1853 سعد بن ابراهيم - از پدرش - : نخستين كسى كه بر منبر خطابه خواند إبراهيم عليه السلام بود و آن زمانى بود كه روميها لوط را اسير كردند و ابراهيم با آنان جنگيد و او را از دست آنان نجات داد .
1854 جابر : پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه خطبه مىخواند چشمانش سرخ مىشد و صدايش رسا مىگشت و خشمش اوج مىگرفت ؛ گويى قراول سپاهى است كه آنان را از خطر حمله دشمن آگاه مىكند .
1855 المعجم الكبير - به نقل از ابو امامه - : هرگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرماندهى را گسيل مىداشت ، مىفرمود :
« خطابه را كوتاه كن و كم ، سخن بگو » .
1856 سنن أبى داوود - به نقل از عمّار بن ياسر - : رسول خدا صلى الله عليه و آله ما را به كوتاه كردن خطابه‌ها فرمان داد .
1857 سنن أبى داوود - به نقل از جابر بن سمرهء سوايى - :
رسول خدا صلى الله عليه و آله ، موعظهء روز جمعه را طولانى نمىكرد و خطابهء ايشان ، تنها چند كلمهء كوتاه بود .
ر . ك : نماز ( 3 ) ، باب 1147 ؛ سخن ، باب 1619 .
( 1 ) . فروتنى در برابر عظمت خداوند متعال .