منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٧
564 - تفسير حكمت
111 . حكمت
111 . حكمت
561 - فضيلتِ حكمت
561 - فضيلتِ حكمت
قرآن :
« به هركه خواهد حكمت عطا كند و به هركه حكمت عطا شود نيكى فراوان داده شده است و جز خردمندان پند نپذيرند » .
حديث :
1693 مسيح عليه السلام : همانا حكمت ، روشنايى هر دلى است .
1694 لقمان عليه السلام - در سفارشهاى خود به فرزندش - فرمود : فرزندم ! حكمت بياموز تا ارجمند شوى ! زيرا كه حكمت ، به دين رهنمون مىشود و بنده را بر آزاده شرافت مىبخشد و تهيدست را از ثروتمند بالاتر مىبرد و كوچك را از بزرگ پيش مىاندازد .
1695 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سخن حكيمانه‌اى را كه مؤمن بشنود بهتر از عبادت يك سال است .
1696 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكيم ، به پيامبرى نزديك است .
1697 امام على عليه السلام : حكمت ، گلزار خردمندان است و گردشگاه فرزانگان .
1698 امام على عليه السلام : حكمت درختى است كه در دل مىرويد و بر زبان به بار مىنشيند .
1699 امام على عليه السلام : هركس به حكمت شناخته شود ، چشمها با ديدهء وقار و شكوه به او بنگرند .
562 - حكمت ، گمشدهء مؤمن است
562 - حكمت ، گمشدهء مؤمن است
1700 امام على عليه السلام : حكمت ، گمشدهء مؤمن است ؛ پس آن را بجوييد گر چه نزد مشرك باشد [ زيرا كه ] شما بدان سزاوارتر و شايسته‌تريد .
1701 امام على عليه السلام : حكمت ، گمشدهء مؤمن است ؛ پس ، آن را ، گر چه از منافقان ، فرا گير .
563 - كارهايى كه برازندهء حكيم نيست
563 - كارهايى كه برازندهء حكيم نيست
1702 امام على عليه السلام : حكيم نيست كسى كه نياز خود را نزد شخص غير كريم بَرَد .
1703 امام على عليه السلام : حكيم نيست آن كه مدارا نكند با كسى كه چاره‌اى جز مدارا با او ندارد .
564 - تفسير حكمت
564 - تفسير حكمت
1704 امام على عليه السلام : نخستين گام حكمت ، وانهادن لذتهاست و آخرين گام آن ، دشمن داشتن هر آنچه فانى مىشود .
1705 امام على عليه السلام : از حكمت است كه با فرا دست خود نستيزى و فرو دست خود را خوار نشمارى و به كارى كه در توان تو نيست نپردازى و زبانت با دلت و گفتارت با كردارت ناسازگار نباشد و دربارهء آنچه نمىدانى سخن نگويى و وقتى كارى به تو رو مىآورد رهايش نكنى و چون از تو روى گرداند دنبالش نروى .