نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨

نكات دستورى و توضيح واژگان

معناى واحد برمىگردد .

لاجل ان يستعمل فيه : ضمير نايب فاعلى در « يستعمل » به « الاوّل » و در « فيه » به ابتداء يا معناى واحد برمىگردد .

عند ما يلاحظه المستعمل مستقلّا فى نفسه : كلمهء « ما » مصدريّه بوده و ضمير مفعولى در « يلاحظه » به ابتداء يا معناى واحد و در « فى نفسه » به معنا برگشته و كلمه « المستعمل » به صيغه اسم فاعل و فاعل براى « يلاحظه » مىباشد .

و الثّانى وضع له لاجل ان يستعمل فيه : مقصود از « الثّانى » لفظ « من » بوده و ضمير نايب فاعلى در « وضع و يستعمل » به « الثّانى » و در « له و فيه » به ابتداء يا معناى واحد برمىگردد .

عند ما يلاحظه المستعمل غير مستقلّ فى نفسه : كلمهء « ما » مصدريّه بوده و ضمير مفعولى در « يلاحظه » به « الثّانى » و در « فى نفسه » به معنا برگشته و كلمه « المستعمل » به صيغهء اسم فاعل و فاعل براى « يلاحظه » مىباشد .

انّ الاوّل يلاحظه المستعمل : ضمير منصوبى در « يلاحظه » به الاوّل كه مقصود معناى حرف بوده برمىگردد .

آلة لغيره و غير مستقلّ فى نفسه : ضمير در « لغيره » به الاوّل و در « فى نفسه » به معنا برمىگردد .

و الثّانى يلاحظه : ضمير فاعلى در « يلاحظه » به « المستعمل » ضمير منصوبى به « الثّانى » برمىگردد .

فى كليهما : ضمير در « كليهما » به حرف و اسم برمىگردد .

و الفرق بين وضعيهما انّما هو فى الغاية : ضمير در « وضعيهما » به حرف و اسم و